Historia


Powszechnie uważa się, że wynalazcą poduszkowca jest Sir Christopher Cockerell. Zbudował on swój pierwszy poduszkowiec - SR.N1 w 1959 roku. Ważący siedem ton pojazd nie posiadał fartucha (elastycznego materiału otaczającego poduszkowiec), więc potrzebował wielkiego silnika, aby wytworzyć odpowiednie ciśnienie pod sobą. Pojazd miał moc 450 KM. Moc ta była całkowicie spożytkowana na wznoszenie poduszkowca. Siła napędowa pozioma była uzyskiwana poprzez odchylanie dysz pod pojazdem. SR.N1 pokonał kanał La Manche.

Znalazłem jednak historię i zdjęcia poduszkowców budowanych w ZSRR przed II wojną światową. Jeśli jest to prawdą, pan Cockerell niesłusznie jest nazywany "ojcem poduszkowca". Owszem wynalazł on go, ale po raz drugi... 

Vladimir Levkov od roku 1927 zaczął zajmować się budowaniem pojazdów poruszających się na poduszce powietrznej. Z czasem zainteresowała się tym armia, która hojnie dofinansowała eksperymenty. W 1935 roku powstał pierwszy pojazd testowy na potrzeby armii – L1. Miał być to pojaz szybko poruszający się po wodzie. Planowano, aby mógł on zaatakować torpedami dowolny statek i szybko uciec. W 1937 roku powstał L5, trzysilnikowy, bardzo szybki poduszkowiec, również pozbawiony fartucha. Podobno przy małej fali osiągał zawrotną prędkość 70 węzłow (130 km/h)! Problemem było jednak przegrzewanie się silników i szybkie niszczenie się statku spowodowane uderzeniami o fale i słoną wodą. Z wybuchem wojny fundusze na dalszy rozwój tych pojazdów skończyły się i Levkov porzucił dalsze badania. Więcej o Levkovie i jego maszynach tutaj.

Zdjęcia przedstawiają odpowiednio: L1, L5 i projekt L5.